Skip to content

Libia libaneze e MAPOs

February 23, 2011

Shoh sot te MAPO online një titull që më bëri kureshtare “Kërcënimi i dyfishtë Libanez”.

Ishte përkthimi i një shkrimi të shkurtër marrë prej Pierre Rousselin në blogun e Le Figaro.

Vërtet, si t’i ketë punët Libani i vogël, mendova, e nga se pikërisht të jetë duke u kërcënuar në mënyrë të dyfishtë këto ditë vullkanike përqark tij?

Dhe ja ç’lexoj:

Në një botë që po rebelohet ndaj diktatorëve, kolonel Kadhafi ka pak shanse t’i shpëtojë verdiktit popullor. Drejtuesi libanez është një shembull i pazakontë i despotit oriental bashkëkohor: megaloman, paranojak, brutal dhe gjakësor.

Rousselin, të jetë shprehur vallë kështu?

Lexoj më tej:

Nëse regjimi libanez reagon me kaq shumë dhunë dhe ndryshe nga vendet e tjera, kjo pasi nuk ka asgjë të përbashkët me fqinjët e tij.

Frëngjishtja e Rousselin-it të jetë kjo? E korrektorëve të Le Figaro-s? Frëngjishtja, zonjë e rëndë përmbi zonja?

Jo, natyrisht, jo. Eshtë, hirushja jonë, shqipja. Shqipja e shqiptarëve, të cilëve iu rrinë aq ngushtë standardet e normat, saqë po ua prishin drejtshkrimin, vemendjen për shkrim e këndim, koherencën dhe rregullin në mendim, njohuritë për botën e veten, besueshmërinë e fjalës, respektin ndaj fjalës, përgjegjësinë ndaj lexuesve.

Libia më në fund shfaqet papritur pak më poshtë:

Duket se Libia është duke hyrë me shpejtësi të madhe në një konfuzion siç nuk ka ndodhur në vendet e tjera.

Po Libani për të cilin qe fjala deri tani, ku vajti?

Po, cili të jetë kërcënimi, madje i dyfishtë? Ja të shohim se ç’thotë Mapo:

Do të jetë më e vështirë për ta nxjerrë vendin nga kaosi sesa ta ndërtosh duke nisur nga zero. Spektri i dyfishtë; nga njëra anë emigracioni klandestin dhe ndalimi i eksportit të hidrokarbureve i bën europianët të jenë të kujdesshëm. Fatkeqësisht ne nuk kemi mënyra për të shmangur kaosin ku është zhytur vendi që ka një të tetën e rezervave botërore të naftës dhe që ndodhet qindra kilometra larg brigjeve tona.

Ah, nuk qenka kërcënim. Qenka spektër. Spektër i dyfishtë: “…nga njëra anë emigracioni klandestin dhe ndalimi i eksportit të hidrokarbureve i bën europianët të jenë të kujdesshëm.”

Shumë bukur nga njëra anë. Po nga ana tjetër?

Allo! Hé! Ana tjetër e spektrit, të lutem… S’ka anë tjetër. Liban? Libye? Ça ne fait rien! Never mind.

________________

Më poshtë gjeni përkthimin në shqip të Mapo-s dhe origjinalin në frëngjisht marrë prej Le Figaro-s.

Kërcënimi i Dyfishtë Libanez

Mapo Online, 23 shkurt 2011
Shkruan Pierre Rousselin, Le Figaro

Në një botë që po rebelohet ndaj diktatorëve, kolonel Kadhafi ka pak shanse t’i shpëtojë verdiktit popullor. Drejtuesi libanez është një shembull i pazakontë i despotit oriental bashkëkohor: megaloman, paranojak, brutal dhe gjakësor.

Nëse shefa të tjerë shtetesh autoritare u përshtatën me kohën, duke trukuar zgjedhjet apo duke bërë gjoja tolerime me një opozitë të kontrolluar, Presidenti libanez ka lëshuar terren vetëm në politikën e jashtme, duke hequr dorë si fillim nga terrorizmi, të cilin e ka përdorur gjerësisht, pastaj me kërkimet e tij në krijimin e armëve të shkatërrimit në masë. Por përballë këtyre çështjeve, Kadhafi ka mbetur i njëjtë, ashtu siç e tregoi represioni që po bën në vendin e tij, që nga momenti kur u kap nga vala e revoltës arabe të nisur përreth tij, fillimisht në Tunizi e më pas në Egjipt.

Nëse regjimi libanez reagon me kaq shumë dhunë dhe ndryshe nga vendet e tjera, kjo pasi nuk ka asgjë të përbashkët me fqinjët e tij. Mes shefit suprem dhe popullit nuk ka asnjë institucion që të shërbejë si amortizator.

Qysh prej 42 vjetësh, Djamahiriyya libanez, ky “shtet i masës” i shpikur nga një kapiten i ri puçist, i vetëshpallur kolonel, i cili qëndron në mënyrë feudaliste duke nënshtruar turmën, tashmë janë duke e braktisur. Ushtria, aq e fortë në Egjipt, e cila e mbajti pushtetin pas ikjes së Mubarakut, në rastin e Kadafit është një bashkim i njësive ushtarake që nuk e kanë idenë e Shtetit. Njësitë më efikase i janë besuar pasardhësit të udhëheqësit të revolucionit, të cilat kanë mes tyre një urrejtje të madhe.

Duket se Libia është duke hyrë me shpejtësi të madhe në një konfuzion siç nuk ka ndodhur në vendet e tjera.

Do të jetë më e vështirë për ta nxjerrë vendin nga kaosi sesa ta ndërtosh duke nisur nga zero. Spektri i dyfishtë; nga njëra anë emigracioni klandestin dhe ndalimi i eksportit të hidrokarbureve i bën europianët të jenë të kujdesshëm. Fatkeqësisht ne nuk kemi mënyra për të shmangur kaosin ku është zhytur vendi që ka një të tetën e rezervave botërore të naftës dhe që ndodhet qindra kilometra larg brigjeve tona.

Le chaos en Libye
Par Pierre Rousselin le 21 février 2011
http://blog.lefigaro.fr/geopolitique/

Dans un monde qui se rebelle contre ses dictateurs, le colonel Kadhafi a peu de chance d’échapper à la vindicte populaire. Le dirigeant libyen est l’exemple le plus insolite du despote oriental contemporain. Si d’autres chefs d’État autoritaires ont eu la faiblesse d’épouser leur époque, en truquant des élections ou en faisant semblant de tolérer une opposition contrôlée, le président libyen n’a fait de concessions qu’en direction de l’étranger, renonçant d’abord au terrorisme, dont il avait fait le plus large usage, puis à sa quête d’armes de destruction massive.

Vis-à-vis de ses sujets, Kadhafi est resté tel qu’en lui-même, comme en témoigne la répression indiscriminée qui s’est abattue sur le pays. Depuis 42 ans, la Djamahiriyya libyenne, cet « État des masses » qu’il a inventé de toutes pièces, repose sur l’allégeance de tribus qui, au vu du bain de sang, sont aujourd’hui en train de le lâcher. L’armée, si forte en Égypte qu’elle y conserve le pouvoir après le départ de Moubarak, n’est chez Kadhafi qu’une juxtaposition d’unités militaires. Il en résulte que la Libye est en train de sombrer à grande vitesse dans la confusion comme aucun autre pays ne l’a encore fait.

Le double spectre d’une immigration clandestine massive et de l’arrêt des exportations d’hydrocarbures interpelle les Européens. Nous n’avons, malheureusement, guère de moyens pour éviter que le chaos ne s’installe dans un pays qui dispose des huitièmes réserves mondiales en pétrole et se trouve à quelques centaines de kilomètres de nos côtes.

No comments yet

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: